အကုသိုလ်စိတ် ၁၂ ပါး၊ ကာယဝိညာဏ်စိတ် ၂ ပါး၊ သမ္ပဋိစ္ဆိုန်းစိတ် ၂ ပါး၊ သန္တီရဏစိတ် ၃ ပါး၊ အဟိတ်ကြိယာစိတ် ၃ ပါး၊ ကာမာဝစရသောဘနစိတ် ၂၄ ပါး၊ ပေါင်း ၄၆ ပါး။(အကုသိုလ်စိတ် ၁၂ ပါး-စသည်ကို ဆိုင်ရာ ခေါင်းစဉ်၌ ရှု။)
စိတ်ကို ပြောင်ပြောင်လက်လက် မဖြစ်စေဘဲ ညစ်ပေအောင် ပြုတတ်သော လောဘ, ဒေါသ- စသည်တို့ကို "ကိလေသာ"ဟု...
ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ် (နာမ်ရုပ်ဖြစ်ကြောင်းကို သိမြင်ပြီး ဆုံးဖြတ်နိုင်သော ဉာဏ်) သည်ပင်လျှင် "ငါဟာ ရှေးက ဖြစ်မှ ဖြစ်ဖူးခဲ့ရလား?" စသော ၁၆-ပါးသော ယုံမှားမှု, အလုံးစုံကို သိနိုင်တဲ့ ဘုရားဆိုတာ ရှိမှ ရှိနိုင်ပါ့မလား?" စသော ၈-ပါးသော ယုံမှားမှုတို့ကို လွန်မြောက်ပယ်ခွာလျက်...
ဆံပင်-စသည့် အစိတ်အပိုင်း (၃၂) ခုရှိသော ရုပ်ကိုယ်ကို အာရုံပြု၍ဖြစ်သော သတိသည်၊ တနည်းကား ရုပ်ကိုယ်၌ဖြစ်သော သတိသည် ကာယဂတာသတိမည်၏၊ ၃၂ ကောဋ္ဌာသကို အာရုံပြု အမှတ်ရနေမှု...
အဟိတ်ကြိယာစိတ် ၃ ပါး၊မဟာကြိယာစိတ် ဂ ပါး၊ရပါဝစရကြိယာစိတ် ၅ ပါး၊အရူပါဝစရကြိယာစိတ် ၄ ပါး၊ပေါင်း ၂၀။
ဝေဒနာစသော စေတသိက်အပေါင်း၏ ဖြောင့်မတ်ခြင်းသဘော။
ကာမတဏှာ၏ ကျင်လည်ရာ သုဂတိဘုံ။