အာကိဉ္စညာယတန-ဟူသော ပုဒ်သည် အာကိဉ္စည+အာယတန-ဟူသော နှစ်ပုဒ်ကို ပေါင်းစပ်ထားသော ပုဒ် ဖြစ်သည်။ အာကိဉ္စည= ဘာမျှမရှိခြင်း (အာကာသာနဉ္စာယတနစိတ်၏ လုံးဝ မရှိတော့ခြင်း)၊ အာယတန= (ဈာန်စိတ် ဖြစ်ခြင်း၏) အကြောင်း-ဟုပင် တစ်လုံးချင်း အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ထိုနှစ်ပုဒ်ပေါင်း၏ တိုက်ရိုက်အဓိပ္ပါယ်မှာ (ဈာန်စိတ်ဖြစ်ခြင်း၏) အကြောင်းဖြစ်သော၊ ဘာမျှမရှိခြင်း (အာကာသာနဉ္စာယတနစိတ်၏ လုံးဝ မရှိတော့ခြင်း)-ဟု ဖြစ်သည်။
ဝိပါကဝဋ် ၁
ပဋိစ္စသမုပ္ပါဒ်၏ အင်္ဂါ ၁၂ ပါးတို့တွင် ကံ ဟုဆိုအပ်သော ကုသိုလ်အကုသိုလ်စေတနာကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော အကျိုးတရားလည်းဖြစ်၊ သံသရာ၌ ချာချာလည်တတ်သော ဝဋ်လည်းဖြစ်သော တရားကို ဝိပါကဝဋ်ဟု...