ကမ္မဋ္ဌာန်းရှုမှတ်ခိုက်မှာပင် နာမ်-ရုပ်တို့၏ အကြောင်းကို ထိုက်သည့်အားလျော်စွာ တွေ့မြင်၍ “အကြောင်း နာမ်-ရုပ်ကြောင့် အကျိုးနာမ်-ရုပ်မျှသာ ဖြစ်ပေါ်နေသည်”ဟု ဆုံးဖြတ်နိုင်သော ဉာဏ်သည် “ပစ္စယပရိဂ္ဂဟဉာဏ်” မည်၏။
ပထမဈာန်နှင့် ယှဉ်တွဲ၍ ဖြစ်သော စိတ်။
အကြည်ဓာတ်သဘော ရှိသောကြောင့် စက္ခု-စသည်တို့ကို "ပသာဒရုပ်"ဟု ခေါ်သည်။
၁။ မာတုဃာတက ကံ၊၂။ ပိတုဃာတက ကံ၊ ၃။ အရဟန္တဃာတက ကံ၊၄။ လောဟိတုပ္ပာဒက ကံ၊၅။ သံဃဘေဒက ကံ။
မဟာကုသိုလ်, မဟာကြိယာ, အပ္ပနာဇောတို့၌ရှိသော ကာယပ္ပဿဒ္ဓိ, စိတ္တပ္ပဿဒ္ဓိစေတသိက်။
မဟာကုသိုလ်စိတ် ၈-ခု, ရူပကုသိုလ် ၅-ခု၌ ယှဉ်သော စေတနာ ၁၃-ပါး။
အဘအရင်းကို သတ်သော အကုသိုလ်ကံ။