၁။ မောဟ၊ ၂။ အဟိရိက၊ ၃။ အနောတ္တပ္ပ၊ ၄။ ဥဒ္ဓစ္စ၊ ၅။ လောဘ၊ ၆။ ဒိဋ္ဌိ၊ ၇။ မာန၊ ၈။ ဒေါသ၊ ၉။ ဣဿာ၊ ၁၀။ မစ္ဆရိယ၊ ၁၁။ ကုက္ကုစ္စ၊ ၁၂။ ထိန၊ ၁၃။ မိဒ္ဓ၊ ၁၄။ ဝိစိကိစ္ဆာ။(၎င်းတို့၏ အဓိပ္ပါယ်ကို စသည်ကို ဆိုင်ရာ ခေါင်းစဉ်၌ ရှုပါ။)
အတိုင်းအဆမရှိ များပြားသော သတ္တဝါတွေကို အာရုံပြု၍ ဖြစ်သော သဘောတရား။
အထည်ကိုယ် ပုံပန်းသဏ္ဌာန်မရှိပုံ အခြင်းအရာကို စွဲမှတ်၍ "အနိမိတ္တနိဗ္ဗာန်" ဟု ခေါ်သည်။
ဒွေးဟူသည် နှစ်(၂) ဟု အဓိပ္ပါယ်ရသည်။ ထို့ကြောင့် အာဝဇ္ဇန်းဒွေး ဟူသည် အာဝဇ္ဇန်း၂ ပါး-ဟု ဆိုလိုသည်။
အဘိဇ္ဈာမဖြစ်အောင် စောင့်စည်းခြင်း။
မောဟ။
သင်္ခါရတရားတို့ကို "အနိစ္စ, အနိစ္စ"ဟု အဖန်ဖန်ရှုတတ်သော ဉာဏ်ကို " အနိစ္စာနုပဿနာ " ဟု ခေါ်သည်။