မိမိသဘောကို ဆောင်တတ်သော၊ မိမိသဘောလက္ခဏာအတိုင်း ထင်ရှားစွာ ဖြစ်တတ်သော လျှာ။
ဇရာမရဏ ၂
လောကီဝိပါက်စိတ်, စေတသိက်, ကမ္မဇရုပ်တို့၏ ရင့်ခြင်း ဌီခဏနှင့် ပျက်ခြင်းဘင်ခဏ။
မိမိသဘောကို ဆောင်တတ်သော၊ မိမိသဘောလက္ခဏာအတိုင်း ထင်ရှားစွာ ဖြစ်တတ်သော လျှာ။
လောကီဝိပါက်စိတ်, စေတသိက်, ကမ္မဇရုပ်တို့၏ ရင့်ခြင်း ဌီခဏနှင့် ပျက်ခြင်းဘင်ခဏ။
ဇိဝှါပသာဒ ရုပ်။
မျက်စိအကြည်ဓာတ်ကို ဖြစ်စေနိုင်သော ကံ- မရှိသည့်အတွက် ဖြစ်ပေါ်ရမည့်အချိန်မှာ မျက်စိအကြည်ဓာတ် ဖြစ်ပေါ်မှု မရှိသောသူကို "ဇစ္စန္ဓ"ဟု ခေါ်သည်၊ ဖြစ်ပြီးမှ တစ်စုံတစ်ခုသော ဘေးရန်ကြောင့် စက္ခုပျက်စီးရသူကား 'ဇစ္စန္ဓ' မဟုတ်ပါ။ (ဇစ္စန္ဓ-ဟူသော ပုဒ်သည် ဇာတိ+အန္ဓ-ဟူသော နှစ်ပုဒ်မှ...
တကွဖြစ်ဘက် ကမ္မဇရုပ်တရားများ တည်တံ့ကြောင်းဖြစ်သောကြောင့် ဇီဝိတဟု ခေါ်သည်။ အတူတကွဖြစ်ဘက် ကမ္မဇရုပ်ကို စောင့်ရှောက်ခြင်း၌ လွှမ်းမိုးဖြစ်တတ်သောကြောင့် ဣန္ဒြေလည်း မည်၏။ နှစ်ခုပေါင်းစပ်၍ ဇီဝိတိန္ဒြေ-ဟု ခေါ်သည်။ ထိုရုပ်ဖြစ်သော ဇီဝိတိန္ဒြေ (ရုပ်ဇီဝိတိန္ဒြေ) သည် "ဇီဝိတရုပ်"...
အတူတကွ ဖြစ်ဖက် ရုပ်နာမ်တရားတို့ကို အစိုးတရ စောင့်ရှောက်တတ်သော သဘောတရား။
လျှာအကြည်ဓာတ်သည် "ဇိဝှါဒွါရ"မည်၏။